Wednesday, January 17, 2007

δεν υπάρχει κακία στα όνειρά μου

η Κερασία μου είναι φυλακισμένη στο χαρτί και δεν ξέρει τι να κάνει. Δε φοβάται αλλά δεν είναι και γενναία. Δεν μπορεί να κοιμηθεί και τα βράδια της τα περνάει φτιάχνοντας ξόρκια που το πρωί χάνονται με την πάχνη
δεν κρυώνει αλλά δε ζεσταίνεται
δεν αγαπάει αλλά θέλει κάποιον να αγκαλιάσει
εκείνος έφυγε για τον ήλιο και ελπίζει πως θα καεί μα εκείνη θα τον περιμένει
σα σταγόνα μετέωρη
σαν το κομμένο χάπι στο κομοδίνο
σαν στρυχνίνη μέσα στο δαχτυλίδι
δεν μπορεί να τον τιμωρήσει
τα βράδια του αφιερώνει τραγούδια
του βάφει σιγά σιγά πορφυρά υφάσματα και ας λερώνονται τα δάχτυλά της
τον φιλάει σαν πεφταστέρι
μα ευχές δεν κάνει πια
στο χάρτινό της πύργο.

5 comments:

zero said...

Ενταξει...
καταπληκτικο ...οπως παντα.

pastaflora said...

πολύ όμορφος τίτλος...

homelessMontresor said...

Εμένα με γοήτευσαν οι παρομοιώσεις...
"σαν το κομμένο χάπι στο κομοδίνο
σαν στρυχνίνη μέσα στο δαχτυλίδι¨"

Cherryfairy said...

ζέρο υπερβάλλεις!
πασταφλώρα,υπάρχει κακία στα όνειρά μας;
Μόντρεσσορ,πάντα μου άρεσε να φτιάχνω παρομοιώσεις..

Epsilon said...

Πολύ μου άρεσε κοριτσάκι, σου εύχομαι να έχεις πάντα αγνά όνειρα.. αρκει που είναι μόνο η ζωή κακιά μερικές φορές!