Thursday, March 15, 2007

The glass menagerie

Αγαπημένε μου αδερφέ,ο γιατρός μου έγραψε ένα ωραίο γράμμα από μέρους σου.Χάρηκα όταν το έλαβα.Μου έδωσες κακή εντύπωση την τελευταία φορά που ήρθες να με δεις.Φαινόσουν έτοιμος να κάνεις φόνο.Προσπαθώ να μην πεθάνω,κάνω κάθε δυνατή προσπάθεια για αυτό.Νιώθω τόσο καλά,όπως πάντα,όταν έχω τα χάλια μου,όταν κοντεύω να πέσω αναίσθητη.Θυμάμαι το γλυκό,΄νυσταγμένο,άρρωστο σώμα σου και είναι η καλύτερη συντροφιά για μένα.Νιώθω σίγουρη ότι θα με αγαπάς ακόμη κι αν δολοφονήσω κάποιον.Εσύ θα ξέρεις ότι δεν το ήθελα.Είσαι,σαν τα χάπια 9681 του Δρ.Μπέκμαν,"ευλογημένος".Εσύ θα με αγαπάς όσο κακή κι αν είμαι.Όλη η οικειότητα που έχουμε λένε πως πεθαίνει.Αν πρέπει να πεθάνουμε θέλω να με αποτεφρώσουν και οι στάχτες μου να μπουν με τις δικές σου.Να πηγαίνεις στην εκκλησία και να προσεύχεσαι για το σώμα της αδερφής σου,που θα γίνει λεπτό και δυνατό και θα του δοθεί ένας σύζυγος τόσο καλός όσο εγώ.Αν πεθάνω να ξέρεις ότι θα μου λείπεις 24 ώρες την ημέρα."Αγάπη μου κι αν μείνεις χίλια μίλια μακριά εγώ πάντα θα σε αγαπώ!"Θέλω παγωτό με γεύση καφέ πάνω σε σοκολάτα,μια καλή σου φωτογραφία.Η αφοσιωμένη σου αδερφή,ΡόουζΥ.Γ Στείλε μου 1 δολλάριο για παγωτό.
(Γράμμα προς τον Τενεση Ουίλιαμς από την αδερφή του,Ροόυζ,από το άσυλο,λίγο πριν υποβληθεί σε εγχείρηση λοβοτομής)

Διάβασα για άλλη μια φορά το Γυάλινο Κόσμο- και ήρθαν επιτέλους τα δάκρυα,και έτρεξαν, και ήταν ωραία, σαν βροχή μετά το καλοκαίρι.

Η Λώρα είναι η Ρόουζ-η Ρόουζ είναι η Λώρα, ο Τομ είναι ο συγγραφέας, ο ταχυδακτυλουργός,
η λοβοτομή η θυσία, και εγώ ,ε,εγώ δεν είμαι σαν τα άλλα ζωάκια της συλλογής και σβήνω τα κεριά για απόψε,στον Αμερικάνικο Νότο,την Αθήνα,στα εργοστάσια, στα υπόγεια των μεταναστών, την ξυλόσομπα, σβήνω τα κεριά και βγάζω τα ρούχα μου για άλλη μια φορά απόψε,μόνη.

7 comments:

zero said...

Ελα ρε
μην γραφεις ετσι.
Στεναχωριεμαι.

ζερο.

candyblue said...

"Σβήσε τα κεριά σου Λώρα γιατί ο κόσμος μας φωτίζεται από αστραπές".

Aντώνης said...

"...Και θα με θάψουν στην θάλασσα, τυλιγμένη σε ένα σεντόνι λευκό, θα με ρίξουν στα κύματα από την κουπαστή... μέρα μεσημέρι μέσα στη λάμψη του καλοκαιριού στη θάλασσα που θα 'ναι γαλανή όπως τα μάτια της πρώτης μου αγάπης"

Λόγια της Μπλανς σου λέω και σε χαιρετώ

Areth said...

Απόψε φοβάμαι πολύ
θα με ιδεί στον ύπνο του ένα σκυλί
Κάποιος νεκρός μ'έχει καιρό ματιάσει


λοβοτομή,ε;

marquee de mud said...

και γω την ιδια μερα

Cherryfairy said...

Ζέρο όχι εγώ, η Ρόουζ!
κάντυ, όμορφες είναι και οι αστραπές
αντώνη,κι εσύ βασίζεσαι στην καλωσύνη των ξένων;
αρετούσα, τότε η μόνη λύση-τώρα...
μαρκήσιε,να το σημειώσω στην ατζέντα;

marquee de mud said...

ναι για του χρονου τωρα. ευχαριστω.