Friday, March 21, 2008

half nelson


ευτυχώς που υπάρχουν ακόμα μερικές αμερικανικές ταινίες που δεν σου προσβάλλουν τη νοημοσύνη.
Στο κρεβάτι μου κοιμάται ένα αστέρι,ένα αστέρι μικρό,χαμογελάει όταν νομίζει πως δεν το βλέπουν,ήρθε το καθολικό Πάσχα,η Αθήνα κοιμάται κάτω από απεργίες και ταλαιπωρημένη γυρνάει το βράδυ σπίτι και βαριέται θανάσιμα,από Βορρά ως Νότο,Δύση και Ανατολή,χασμουριέται και ανάβει το θερμοσίφωνα,κάτι στο βλέμμα του μου θύμισε κάτι που νόμιζα πως είχα ξεχάσει,αυτή η απορία και ο θαυμασμός,one down,two to go,νόμιζα πως είχα ξεχάσει τη στοργή μα ήρθε ένα ξημέρωμα μετά από καιρό και μου ψιθύρισε το όνομά σου,here's looking at you,kid,η βροχή περίμενε στη γωνία,μια φορά κι ένα καιρό στη φωτιά και στο αγώνα,σ'αγαπούσα,ναι θαρρώ,σα μια κόκκινη σταγόνα..